سرمایه ی لازم برای پیشرفت استارتاپ ها را چه کسی تامین می‌­کند؟

کوتاه درباره استارتاپ

با پیشرفت تکنولوژی و ورود ابزار های جدید به زندگی جوامع بشری و همچنین تغییر رویه و نحوه­‌ی زندگی مردم دنیا، کم کم شیوه ی کسب و کار و درآمد نیز به مانند قبل نبوده و چهره و رخسار عوض کرده‌­اند. با ورود به قرن ۲۱ام نهاد هایی به نام استارتاپ شکل گرفتند که متشکل از ایده های نوین بوده و نیازمند یک سری حمایت در زمینه­‌های مختلف از جمله سرمایه گذاری هستند تا به رشد و کمال برسند.

در ایران نیز این مقوله پیاده سازی شده است و استارتاپ های مختلفی در سراسر کشور ظهور کرده­‌اند.

برای شروع، آمار و ارقام مربوط به استارتاپ های ایرانی از قرار زیر می­‌باشند:

  • حدود ۴٫۲ درصد از افراد هیچ استارتاپی ندارند.
  • ۲۷٫۲ درصد از استارتاپ ها کمتر از ۶ ماه دوام می­آورند.
  • ۳۲٫۴ درصد از استارتاپ ها بین ۶ ماه تا ۱ سال دوام دارند. (که بیشترین میزان دوام استارتاپ ها است)
  • ۲۸٫۲ درصد بین ۱ تا ۳ سال دوام می­‌آورند.
  • ۸ درصد از استارتاپ ها بیش از ۳ سال دوام دارند

اما با توجه به آمار و ارقام بالا، چرا تعداد استارتاپ های تازه تاسیس در ایران دوام چندانی ندارند؟

اگر کمی در اکوسیستم استارتاپی ایران کنکاو کرده باشید به‌راحتی متوجه خواهید شد که یکی از علل اصی شکست استارتاپ‌ها با توجه به درآمد کم آن‌ها عدم توانایی در جذب سرمایه است. حال در مقاله پیش رو سعی برآن داریم که به پرسش زیر پاسخ دهیم:

 

سرمایه ی لازم برای پیشرفت استارت آپ ها را چه کسی تامین می­‌کند؟

در خصوص تامین مالی استارتاپ ها، موسسات زیادی در سرتاسر جهان حاضر به سرمایه گذاری در این زمینه هستند. در ایران نیز بنا به شرایط ایجاد شده و تاکید دولت بر حمایت از استارتاپ ها و شرکت های دانش بنیان، موسساتی چند، حال چه دولتی و چه شخصی حاضر به این نوع از سرمایه گذاری ها شدند.

اما از آنجا که تاکید این مقاله بیشتر بر روی استارت آپ های داخلی است، ما در نظر داریم تا با ارائه ی چند روش ساده نحوه ی جذب سرمایه برای شروع یک استارتاپ را برای شما بیان کنیم.

   ۱‌. سرمایه شخصی خودتان (Personal Capital):

شاید در همین ابتدا ذکر این مورد کمی دور از انتظار بود ولی باید این واقعیت را در نظر داشت که هیچ کس در هیچ جای دنیا هیچ پول مفت و مجانی ندارند تا به کسی بدهد که از او حرکتی ندیده باشد. برای مثال شرکت دیجی کالا از جمله استارتاپ هایی بود که با سرمایه‌­ی شخصی سر پا گشت. به گفته ی حمید محمدی (یکی از بنیان گذاران این شرکت): دیجی کالا از ۱۲ سال پیش که شکل گرفت، تا حدود ۶ سال بعد­تر از آن، با سرمایه­ی شخصی ما که حدودا ۲۰ میلیون تومان بود (بدون دریافت هیچ کمکی از موسسات مالی) به فعالیت خود ادامه داد.

   ۲‌. درخواست وام از دوست و آشنایان:

دومین روشی که به نسبت نتیجه بخش تر می‌­باشد، درخواست کمک مالی از نزدیکان است. چرا که هر چه باشد برای شروع یک کار که ریسک بالایی دارد، جلب اعتماد آشنایان راحت تر از بقیه است.

   ۳‌. سرمایه‌گذاران فرشته (Angel investor):

در خصوص سرمایه گذاران فرشته باید گفت که در این نوع از سرمایه گذاری افراد به مانند شریک برای شروع یک کسب و کار هستند ولی با این تفاوت که کمتر در امور مدیریتی آن شرکت دخالت می­کنند و بیشتر نقش پدر خانواده بری فرزندان جهت شروع یک کسب و کار را دارند. این افراد حتی ارقام بالایی برای شرکت­‌هایی که می دانند آینده دار هستند، سرمایه گذاری می‌­کنند. از نمونه های خارجی موفق در این زمینه می‌­توان facebook و whats app  را نام برد.invest

   ۴‌. سرمایه‌گذاران خطر پذیر (Venture Capital):

این نوع از سرمایه گذاران که در دو صورت فردی (اغلب افراد ثروتمند که در کنار کار پر درآمد خود چنین سرمایه گذاری هایی را نیز انجام می­‌دهند) و شرکتی، اقدام به سرمایه گذاری برای استارتاپ ها می­کنند که کمی سخت گیر تر بوده و علاوه بر سرمایه‌گذاری، اقدامات مدیریتی نیز برای شرکت نو بنیان مربوطه انجام می­‌دهند.

در خصوص این نوع از سرمایه گذاران در ایران باید گفت که تعداد آن ها خیلی زیاد نبوده و کمتر شرکتی تمایل به چنین اقدامی می­کند. تاکنون در هیچ یک از صندوق های حمایتی بخش خصوصی به تنهایی وارد عمل نشده­‌اند و بلکه غالبا با مشارکت و حمایت دولت (معاونت علمی-فناوری ریاست جمهوری) اقدام به چنین عملی کرده‌­اند.

   ۵‌. سرمایه گذاری جمعی (Crowdfunding) :

این نوع از سرمایه‌گذاری که بیشتر از طریق اینترنت انجام می­‌شود در واقع یک نوع تامین سرمایه­‌ی جمعی از سوی افراد جامعه است که کسب و کار های تازه تاسیس بنابر نیاز و شرایط کاری خود به عموم افراد جامعه اطلاع رسانی می­‌کنند و افراد بنا‌بر صلاح‌دید و مطلوب بودن کسب و کار مورد نظر اقدام به حمایت مالی از آن می‌­کنند.

در این نوع از سرمایه‌گذاری فرقی نمی­کند که شغل شما چه باشد، از یک صاحب تولیدی که بخواهد هزینه­‌ی ابزالات تولیدی خود را دریافت کند تا یک استاد دانشگاه که خواهان کمک مالی برای یک پروژه­ی تحقیقاتی است؛ همه و همه می­‌توانند از این نوع تامین مالی بهرمند شوند. پس سعی کنید ایده ای مطابق سلایق افراد عموم پیدا کنید تا وام مورد نظر را دریافت کنید!

از نمونه های ایرانی در این زمینه می­توان به موسسه­ ی محک و یا مجمع خیرین مدرسه ساز ایرانی اشاره نمود.

در خصوص انواع سرمایه گذاری های جمعی هم می­توان به موارد زیر اشاره کرد:
  • سرمایه گذاری مبتنی بر اهدا: در این نوع از سرمایه گذاری افراد پول خود را بیشتر صرف خیریه ها، اجتماعات بشر دوستانه و موارد مشابه می‌­کنند. به نوعی در این نوع سرمایه گذاری فرد یا افراد پس از سرمایه گذاری طلب پول خود را نخواهند کرد.
  • سرمایه گذاری مبتنی بر پاداش: در این نوع سرمایه گذاری فرد در قبال کمک خود پاداشی دریافت خواهد کرد؛ حال این کمک می­‌تواند مادی باشد یا معنوی. مثل سرمایه گذاری در بانک و شرکت در قرعه کشی یک جایزه.
  • سرمایه گذاری مبتنی بر وام: در این نوع سرمایه گذاری فرد یا افراد (هر کس بنا بر توان خود) مبلغی را به درخواست کننده به صورت وام (بلند مدت یا کوتاه مدت) اهدا می‌­کند. مثل وام های قرض الحسنه ی امور خیریه یا وام های بعضی از موسسات مالی.
  • سرمایه گذاری مبتنی بر شراکت: همان طور که از اسم این نوع سرمایه گذاری نیز مشخص است، افراد علاوه بر آنکه مبلغی را در اختیار استارتاپ ها قرار می­دهند، در سود و زیان آن نیز شریک می‌­شوند.invest

     ۶‌. شتاب دهنده ها:

در خصوص شتاب دهنده ها باید گفت که این سیستم ها که به startup accelerator و یا Seed accelerator معروف هستند به صورت شراکتی از مراحل اولیه تا زمانی که حداقل محصول مورد نظر قابل برداشت باشد، استارتاپ را همراهی می­کنند.

در واقع شتاب دهنده ها یک نوع نظام منسجم می­باشند که افرادی با طرح یا ایده ی نو آورانه را شناسایی کرده و خدماتی از قبیل: تجهیزات و فضای کاری مورد نیاز، مشاوره، آموزش و مربی گری و از همه مهم تر سرمایه را در اختیار شرکت های تازه بنیان قرار می­دهند.

شتاب دهنده ها در قبال کلیه ی خدماتی که در اختیار استارت آپ ها قرار می­دهند، در حدود ۵ الی ۴۵ درصد از مالکیت پروژه­ی مورد نظر را بر عهده می­گیرند.

در ایران نیز شتاب دهنده های پر سابقه ی زیر فعالیت دارند:

  • آوای تک پردیس ( ثبت در پارک فناوری پردیس و محل کار: دانشکده فنی دانشگاه تهران)
  • دیموند (دانشگاه صنعتی شریف)؛ در خصوص این شتاب دهنده باید گفت که نماینده رسمی گروه Plug & Play بوده که در دانشگاه صنعتی شریف مستقر می­باشد. صاحب این شرکت یک خانواده­ی ایرانی الاصل به نام سعید عمیدی است؛ و از جمله شرکت هایی که تحت حمایت این شتاب دهنده رشد یافتند می­توان به نسخه پیچ، پزشک خوب، نواک وملکده اشاره کرد.
  • Healthinno (در دانشگاه علوم پزشکی ایران؛ با هدف فعالیت در عرصه دیجیتال سلامت)

از سایر شتاب دهنده های فعال در ایران نیز می­توان به خانه نوآوری، ستاک شریف، تریگ آپ، نوین تک و… اشاره کرد.

   ۷‌. بهرمندی از وام بانکی:

در خصوص این نوع سرمایه گذاری شاید نتوان با قاطعیت گفت که روش مطمئن و جواب گویی است؛ چرا که برای دریافت وام به این روش نیازمند یک دارایی یا اعتبار خوب است تا به عنوان وثیقه از آن استفاده شود.

اما از جمله اولین تجربه های شناخته شده در ایران که به طور جدی از سوی موسسه های مالی حاضر به سرمایه­‌گذاری برای استارت آپ ها شده است، شتابدهنده­ی شناسا را نام برد که توسط بانک پاسارگاد برای اینگونه سرمایه گذاری ها ایجاد شده است.

افزودن دیدگاه

نوشته‌های تازه

آخرین دیدگاه‌ها

دسته‌ها